Çocukken duvarımızda asılı bakır renkli üç boyutlu bir Sydney Opera House panosu hayallerimi süslerdi… Bir gün Sydney’e gidersem ( ki imkansızdı!) en güzel elbiselerimi giyerek burada opera izleyeceğim diye hayaller kurardım… Ankara’da komşumuz fagot sanatçısı Belgin Abla ile giderdim o zamanlar operaya, en sevdiğim eser “Carmen”… Hala benim için “Carmen” çok keyiflidir…

Bu hayalin üzerinden çok uzun yıllar geçtikten sonra Sydney’deyim.. Uzun vadeli hayallerime hayretle bakan arkadaşlarıma dediğim gibi, uzun vadeli planların ömür uzattığına inanıyorum.. Sydney havaalanında önüme çıkan ücretsiz dergilerden biri elimde çıkmıştım havaalanından ve gelmeden defterime not aldıklarımın yanı sıra bu dergiden de okuyarak gezilecek yerler listesine eklemeler yaptım.. Dergi o kadar güzel hazırlanmış ki gezilecek yerler hakkında küçük bilgilerin yanı sıra telefon numaraları, adresler, haritalar, internet adresleri ve indirim kuponları var… Benim için Sydney’de gezmek çok rahat çünkü canım ablam burada yaşıyor ve her yeri görmem için sınırlarını zorluyor… Gezilecek yerlerde önceliğimiz hayvanat bahçesi ve parklardı ama Opera binasında izlenecek gösteriyi sürekli hatırlatıyorum ablama…

Opera House web sitesini (www.sydneyoperahouse.com)  ziyaret ederek detaylı bir inceleme yapıyoruz… Programdan gösterilerin tarihlerine saatlerine ve bilet fiyatlarına bakıyoruz aklımızda gezerken dikkatimizi çeken afiş “ BALEDERUA”…  paramıza kıyıyoruz ve alıyoruz biletleri… Mutfak masasında ablam Türk kahvesini içerken yapıveriyor planı: Zeyno, Ablam ve Ben dans gösterisini izleyeceğiz Umut ile Eniştem yakındaki botanik parkını ve çevreyi gezecekler…

Gösteri günü geldiğinde çok güzel hazırlanıyoruz fotoğraf makinemizi unutmadan yola koyuluyoruz, Sydney’de en yakın yer bile en az yarım saat sürüyor.. Yol uzun sürse de trafik çok rahat, etrafı izleyerek geliyoruz ve işte karşımızda Opera House Kocaman merdivenlerin karşısında biraz seyrediyorum binayı hayallerimdeki kadar güzel… Birkaç fotoğraf çektikten sonra giriyoruz içeriye gözlerime inanamıyorum bu nasıl fuaye! Kocaman, ferah her taraf cam ve muhteşem manzara.. Çocukken bu binanın kara ile bağlantısı yok sanırdım.. Burada okyanusun sularını seyrederek gösteri saatinin gelmesini bekliyoruz, her yerde olduğu gibi burada da düzen içinde yerlerimize geçmemizi sağlıyorlar ve işte dilimin tutulduğu an: kocaman bir salon. Ankaradaki Opera binasından kat  kat büyük ama tıklım tıklım dolu.. İçim yanıyor birden Ankaradaki boş koltuklar gözümün önüne geliyor.. İçeride fotoğraf çekmek yasak, makinemi çantama kaldırıyorum ve etrafı hafızama kaydediyorum. Gösteri başlıyor, soluksuz izliyorum .. Kostümler, müzik ve sahnedeki uyum çok hoşuma gidiyor. Kuşlar gibi uçuyorum… Sydneyde Opera House binasında gösteri izliyorum, çok mutluyum! Gösteri bittiğinde ayakta alkışlıyorum hem hayatı hem dansçıları… Bir hayalimin daha üzerini çiziyorum “gerçekleşti” yazıyorum yanına..

UmutluMutlu

• Yorum Yapmak İçin Tıklayın